Boeddhistische bellen

In Plum Village wordt om de haverklap een bel geluid. Iedere keer een ander ritme of zelfs een andere bel. De grote bel hangt in een prachtig prieeltje (of hoe noem je zoiets?). Een kleinere bel, praktisch dichtbij de werkruimte, wordt vaak geluid. Bij meditaties en andere bijeenkomsten wordt een grote klankschaal gebruikt, die “big bell” wordt genoemd. Hij klinkt lang na en het geluid lijkt rond te gaan in je hoofd. Een gek gevoel, best aangenaam.

Ook op meditatie-cd’s en in muziek en gesproken audio wordt geregeld een bel geluid. Lange tijd heb ik daarbij steeds mijn schouders opgehaald – ik had geen idee waar het allemaal voor diende. Maar de laatste tijd begint bij mij te dagen dat het eeuwenoude rituelen zijn, die steeds terugkomen bij diverse gebeurtenissen. Ik krijg er steeds meer lol en interesse in.

Wat ik inmiddels heb begrepen, is dat de bel altijd – ongeacht het ritme en eventuele andere dingen die ermee aangekondigd kunnen worden – een signaal is om even terug te gaan naar jezelf, naar je kern – zoals Thich Nhat Hanh het noemt: thuiskomen bij jezelf. Om je ademhaling te ervaren, je bewust te zijn van je lichaam en even na te gaan hoe het met je is. Een bel die je even wakker schudt dus, een oproep tot een korte meditatie. Als je dicht bij een kerk woont heb je zo’n bel altijd tot je beschikking, al kan het zijn dat je hem na enige tijd niet eens meer hoort. Je kunt je mobieltje een signaal laten geven, je kunt een “mindful clock” op je computer installeren of je kunt een app downloaden genaamd Mindfulness Bell (ik geef hier de link naar Android, omdat die versie gratis is). Je kunt wat randvoorwaarden en de frequentie ingeven, waarna de tool je ‘ad random’ alleen maar even die bel laat horen. Net als in Plum Village hoor je een volle aanslag op een mooie klankschaal, die een tijdje nagalmt en langzaam wegsterft. Helaas niet rondzingend in je hoofd, maar wel lang genoeg om een paar keer in- en uit te ademen.

Tijdens bijeenkomsten en meditaties in Plum Village wordt de “big bell” drie keer achter elkaar geluid om ons terug te laten komen bij onze ademhaling. Volgens mij is het ook een start- en eindsignaal, maar helemaal duidelijk is dat me nog niet want soms wordt er tussendoor ook drie keer een bel geluid, en soms één keer. Voorlopig blijft dit voor mij onderdeel van de Oosterse mystiek ;-) Mooi klinkt het wel, dus ik denk dan maar even aan mijn leraren die tijdens de coachopleiding geregeld zeiden: “Vraag niet hoe het kan, maar geniet ervan!”

De nonnen die de mindful bel luiden gedurende de dag, alleen om ons even bij onszelf terug te laten komen, maken er volgens mij ook wel een spelletje van. Zover ik weet, wordt de bel steeds in een willekeurig ritme geluid, soms wat korter en soms wat langer. De afwisseling maakt in ieder geval dat je altijd even blijft luisteren en niet al half weer bij je dagelijkse bezigheden bent als het ritme bijna is afgelopen. Maar ik denk ook dat dit een van de verzetjes van de nonnen is – misschien mag de meest muzikale van het stel de bel wel luiden en worden daar buiten het zicht van de gasten talentenshows voor georganiseerd …

Hoe dan ook, ik geniet tegenwoordig steeds als ik zo’n mooie klankschaal, bel of gong hoor. En wie weet, word ik nog eens wijzer over de – mystieke of juist zeer aardse – betekenis ervan.

Facebooktwitterlinkedinmail
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

veertien − 11 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.