een hek in burgau

Hek in Burgau

Burgau is een dorpje in de Portugese Algarve, bekend om haar fijne klimaat, kliffen en stranden. Ik was daar voor bijscholing in natuurlijk coachen. We gingen dagelijks op pad in de prachtige natuur van het gebied. Op een dag liepen we in Burgau, over een uitgestrekt veld bovenop de rotsen, de branding onder ons.

Door de ruimte en het ruisen van de zee kwam ik snel tot rust, in mijn lijf en in mijn gevoel. Ik genoot van de wandeling. Totdat deze “inner peace” wreed werd verstoord door een HEK. Een deel van het terrein waar we liepen was afgezet, met een 30 centimeter hoge muur en daar bovenop een metershoog ijzeren hek. Het afgezette terrein maakte dat het veld plotseling versmalde tot een pad; de afgescheidenheid stoorde mij enorm. Waarom een hek? Waarom niet open, delen, samenleven? Het hek riep bij mij een gevoel van rebellie op.

De dag ging over onze ziels- of zijnskwaliteiten, een vrolijke dag. Het hek verdween naar de achtergrond toen ik mooie bloemetjes, zachte pluimpjes, veilige slakkenhuisjes en krachtige stenen verzamelde voor mijn stilleven. Ik genoot ervan om te midden hiervan mijn kwaliteiten te voelen en te accepteren. Daar werden door de omstanders nog mooie complimenten aan toegevoegd: creativiteit, scherp waarnemen en inlevingsvermogen. Wat een genot!

De volgende opdracht was om, met uitzicht op de zee (van onbeperkte mogelijkheden), te mijmeren over de toekomst, over wat we wilden gaan doen. Ik liep een stukje terug richting het dorpje Burgau, naar een grote kei die ik graag als zitplaats wilde gebruiken. Daar bedacht ik dat ik de zaadjes van bewust leven en de kiemen van kracht van meditatie in de Westerse wereld wilde planten, dat ik deze waardevolle zaken graag wilde delen en verspreiden. Ik ben ervan overtuigd ben dat de Westerse wereld dit nodig heeft, dit perspectief op het leven nodig heeft, om een andere waarde te zetten tegenover het materialisme en individualisme.

Toen we daarna onze inzichten en toekomstbeelden met elkaar deelden, werd mij gevraagd of ik om me heen nog wat zag wat hiermee te maken had. Ik keek naar voren, naar links, naar rechts … en ontdekte dat ik heel dicht bij dat ellendige hek was gaan zitten! Daar kwam alles bij elkaar. Niet afgescheiden zijn, maar met elkaar verbonden. Geen individualisme maar samenleven. Geven wat je zelf wilt ontvangen, want wat je een ander geeft, ontvang je zelf, wat je een ander ontzegt, ontzeg je jezelf, wat je een ander toewenst, wens je jezelf toe.

Kalkoen

Deze dag kreeg nog een staartje, ’s avonds na het eten. Hoewel ik zeer “down to earth spiritueel” ben en sceptisch over veel spirituele praktijken, heb ik veel waardering voor mijn gezelschap dat zich met meer diverse zaken bezighoudt. Dus met een glimlach gaf ik me over en trok ik deze avond in hun midden een Medicijnkaart*. Ik trok de kaart “Kalkoen” en moest er een beetje om lachen. De kalkoen, die met Thanksgiving in de pan belandt, niet erg knap of knuffelig, een beetje sullig …

De tekst die me werd voorgelezen maakte dat ik het toch allemaal iets serieuzer ging bekijken – met verbazing moest ik constateren dat deze kaart “right on the money” was:

“Veel inheemse volken beschouwen Kalkoen als Adelaar van het weggeven of Adelaar van het Zuiden. De filosofie van weggeven werd door vele stammen in praktijk gebracht. Eenvoudig uitgedrukt bestaat zij uit de diepe en duurzame erkentelijkheid voor zoveel eigen opoffering als die van anderen. Mensen in de huidige consumptiemaatschappij, die veel meer bezitten dan ze nodig hebben, zouden het gedrag van edele Kalkoen eens moeten bestuderen, die zichzelf opoffert opdat wij kunnen leven. Doordat Kankoen sterft, leven wij. Eer Kalkoen.

Toeschouwers die niet vertrouwd zijn met het culturele verschijnsel van de weggeefceremonie, worden er vaak door misleid. Een stamlid kan rustig alles weggeven wat hij of zij bezit, teneinde het Volk te helpen. In het moderne stadsleven wordt ons geleerd bezit te verwerven om vooruit de komen. Degene die het meeste speelgoed heeft, wint het spel. In sommige culturen kan niemand het spel winnen, zolang aan de behoeften van het Volk als geheel niet is voldaan. Een persoon die meer opeist dan zijn of haar deel wordt als egoïstisch of gek of allebei beschouwd. Armen, ouderen en zwakken bezitten eer. Degene die het meeste weggeeft en de lasten van het volk draagt, wordt het meest gerespecteerd.

Kalkoen was de kracht van vele heiligen en mystici. Wees blij als je de kracht van Kalkoen bezit. Je beschikt over vele deugden. Je hebt het “zelf” getranscendeerd. Je handelt en reageert in het belang van anderen. Je verlangt ernaar hulp te bieden, aan hen die dit nodig hebben en je doet dit niet vol eigendunk, uit moralisme of godsdienstig schuldgevoel. Hulp en ondersteuning worden door Kalkoen geboden vanuit de overtuiging dat al het leven heilig is. Hij weet dat de Grote Geest in alle mensen huist. Hij erkent dat wat je voor anderen doet, je ook voor jezelf doet. De kracht van Kalkoen vindt haar fundament in waar ego of ik-bewustzijn, in verlichting. Alle echt spirituele systemen hebben als boodschap dat je je moet inzetten voor anderen, en dat je ervoor moet zorgen dat je mensen te eten hebben.

Als Kalkoen in je kaarten is terechtgekomen, wordt je een geschenk gegeven. Wat voor soort geschenk hangt af van de ligging van de kaart. Het zou om een spiritueel, materieel of zelfs intellectueel geschenk kunnen gaan. Het geschenk kan groot of klein zijn, maar nooit onbetekenend. Gefeliciteerd. Misschien heb je zojuist de Staatsloterij gewonnen. Het geschenk kan ook een mooie zonsondergang zijn, of de geur van een welriekende bloem. Aan de andere kant zou je ook de “geest om te geven” in je kunnen voelen groeien, die van je verlangt dat je met anderen deelt.

“Hé, broeder Kalkoen!

Je bent zo gul met geven,

Van alles wat je bent,

Opdat anderen kunnen leven.”

 

*) Medicijnkaarten, dieren als symbool van helende krachten. ISBN 90.6963.673.5. Een kaartspel met op ieder kaart de afbeelding van een dier, dat symbool staat voor bepaalde (menselijke) eigenschappen. De verklaring bij de kaarten staat uitgebreid beschreven in het bijbehorende boek.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf − een =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.