Mindfulness training week 1 – motivatie en discipline

zitmeditatie

Ik mediteer al jaren, maar ja … Het komt en het gaat. De discipline ontbreekt. Ik wil het wel, als ik het een tijdje geregeld doe merk ik dat het heel fijn is en dat het echt wat met me doet. Maar het is zo makkelijk om het weer te laten versloffen!

Misschien helpt een mindfulnesstraining?

Over motivatie en discipline …

Gong

Op 7 oktober, op vakantie – tevens bijscholing natuurcoaching, ben ik begonnen met een Gong. Dat betekent 100 dagen mediteren, 100 dagen achter elkaar wel te verstaan. Door de rust in de Portugese Algarve, het allesbehalve intensieve dagprogramma en de aanwezigheid van een prachtige meditatieruimte was het heel vanzelfsprekend eraan te beginnen. Terug thuis ontstond een verhaal op mijn werk dat er in combinatie met de overwerkte toestand voor mijn vakantie (waar ik in één week vakantie niet van was hersteld) dat ik een tijdje thuis bleef. Ik bedacht dat het erg goed voor me was om wel dagelijks te blijven mediteren, juist om iets op afstand en met compassie naar de hele situatie te kijken. Ik heb in die periode het mediteren vol overtuiging voortgezet – geregeld in de vorm van loopmeditatie in het bos (een beter antidepressivum dan wandelen en mediteren in de natuur bestaat volgens mij niet!) Zo zat ik toch al gauw op dag 20. Ik begon een beetje trots te worden op mezelf.

Na enige tijd begon toch het klad er wat in te komen. Tegen beter weten in stelde ik het mediteren uit tot vlak voor het slapengaan en kortte ik het in tot het door mijzelf uitgeroepen minimum van 20 minuten (mediteren verloopt in fases: eerst aankomen, dan een beetje wegsuffen en dan de heldere, wakkere aanwezigheid – deze fase bereik ja na ca. een kwartier). Toch sleepte ik me nog voort en bereikte ik dag 43.

43 Dagen – en toen ging het mis

Toen ik met een kapotte fiets en theaterkaartjes die ik nergens meer kon vinden in tijdnood kwam, ging het echt mis. Ik had nog een kans: ik kon na de voorstelling (prachtig, prachtig: Wende Snijders, heel erg in touch met haar kern enzo …) natuurlijk op weg naar huis – wegens kapotte fiets was ik toch al lopend – een meditatie doen. Binnenlangs de Utrechtse singels, niets mis mee. In plaats daarvan gingen we drinken en zochten we vrienden op. Van het een kwam het ander; de volgende ochtend om half 6 strompelde ik naar huis en toen was ik echt nergens meer toe in staat, het maximaal haalbare was heelhuids thuis te komen en de weg daarbij maximaal anderhalf keer afleggen (ik moet wel ietwat slingerend over straat zijn gegaan, het kan bijna niet anders).

Kijk, dat is nu het nadeel van de Gong: hij is onverbiddelijk. Een bad hair day wordt niet geaccepteerd, spijbelen is er niet bij. Eén dag niet gemediteerd is een dag niet geleefd, oftewel: je bent dood, game over, je kunt weer bij nul beginnen.

Nog meer afleiding

Toen ik de dag na de fatale kapotte-fiets-kaarten-kwijt-zuipen-dag met een kater wakker werd zoals ik volgens mij nog nooit had beleefd, was het ergens ‘s middags. Het was niet geheel toevallig van dat zuipen de vorige avond want ik werd toen om middernacht jarig. Met kater en al sleepte ik me dus naar supermarkt en slijter – er moest ingeslagen worden voor de verjaardagsvisite. Ik kon nog geen glas water binnen houden maar er moesten drankjes en hapjes worden ingeslagen. Het mag geen verrassing zijn dat ik die dag blij was dat ik de avond haalde en dat ik die dag niet met dag 1 van de Gong ben begonnen. Er kwam een gelatenheid over me: even pauze, komt wel weer.

Nieuwe start

Gelukkig was de redding nabij: ik had me opgegeven voor een Mindfulness training, de officiële achtweekse volgens de methode van Jon Kabat-Zinn. En deze startte vrijdag. Deze training is niet vrijblijvend: als je dit gaat doen, dan moet je er voluit voor gaan: je moet dagelijks een lange oefening doen van 45 minuten en daarnaast krijg je nog kleine opdrachtjes, zoals bij iedere maaltijd één hap met veel aandacht eten – bij voorkeur de eerste hap, zodat je met een beetje geluk je hele maaltijd beleeft in plaats van deze achteloos bij DWDD naar binnen te stouwen. Ik mag ook iedere dag mijn kat heel mindful gaan begroeten – in een andere blog heb ik al geschreven over meditatie met dieren, dus dat is geen zware opgave. Maar die lange oefening dus: geen coulance, geen minimum van 20 minuten. Gewoon iedere dag DRIE KWARTIER oefenen, zero tolerance.

Nou ja, ik wilde dit zelf hoor. Ik vind het zo moeilijk, die discipline. Ik wil wel, maar de discipline hè. Het is natuurlijk ontzettend mindful om bovenstaande allemaal te zien, te accepteren en dan mezelf weer terug te brengen in het hier en nu, maar oh, wat zit er een superego op mijn schouder te yeppen “dat ik ook nooit iets afmaak”, “dat het me aan ruggegraat ontbreekt”, enzovoort enzovoort. Een heel bekend fenomeen, dat na-echoot uit mijn jeugd.

Op mijn andere schouder zit trouwens ondertussen ook een lief girafje (die kijken zo lief met die lange lonkende wimpers, en het zijn ook nog vegetariërs dus niets van te vrezen), dat me zegt dat de boog ook niet altijd gespannen kan zijn en dat ik best wel doorzettingsvermogen heb. En dat ik het toch gewoon opnieuw op ga pakken, want mediteren is goed en fijn om te doen …

Dus dat gaan we doen. 45 minuten per dag. Deze week iedere dag de bodyscan. Dat is wel heel relaxt hoor, als je nog niet zo goed kunt mediteren dan is dat wel een manier om erin te komen.

bodyscan, mindfulnesstraining

Motivatie

Omdat het de eerste dag was vandaag, was er een voorstelrondje. Ik hoorde mezelf zeggen dat ik de specifieke mindfulness methodiek wilde leren, dus dat ik daar verwacht wat te worden bijgestuurd. Ik heb vandaag al gemerkt, dat mindfulness blijkbaar ook inhoudt dat je een structuur aangeboden krijgt (in ieder geval deze eerste acht weken, zo lang we wekelijks training hebben). En ik was met dat thema discipline bezig, dus heb ik aangegeven dat de stok achter de deur van de wekelijkse bijeenkomsten me zal helpen om in ieder geval gedurende de training – 8 weken en één vakantieweek die ik wel zal kunnen overbruggen – de discipline te hebben om dagelijks de oefeningen te doen. Ik heb zo snel even berekend dat ik op de laastste trainingsdag op dag 57 van de Gong zal zitten. Als ik ze op zou mogen tellen, zou ik dan aan de 100 zijn, hmmm. Maar ik verwacht dat ik daarna, wetende dat ik dan over de helft ben, zal gaan zorgen dat ik de 100 ga halen.

Misschien goed om echt ‘s ochtends te gaan oefenen, zodat er niet ergens in mijn dagpatroon iets tussen kan komen. Daar ga ik nog even op broeden, want ik ben tot nu toe nooit zo’n ochtendmens geweest. En het wordt net winter, koud hoor ‘s ochtends vroeg. Wordt vervolgd.

Lees verder: week 2

Meld je aan – ontvang direct 20 praktische tips tegen stress én maandelijks inspiratie in je mailbox!

Gratis ebook:
"20 Praktische Tips tegen Stress"

ezel heeft stress

Facebooktwitterlinkedinmail