Mindfulness training week 3 – mindfulness midden in het leven

Het is voor een aantal van ons een hele opgave om die drie kwartier iedere dag te vinden. Deze opdracht blijkt toch een behoorlijke inbreuk te zijn om de dagelijkse routine. Ik hoor medecursisten praten over het vinden van de tijd voor deze oefening; deze maakt (nog) geen onderdeel uit van hun leven, het is iets waarvoor het ‘normale’ leven wordt onderbroken en dat inbreuk lijkt te maken op dat leven. De training wordt opgevat als iets tijdelijk – ze moeten deze acht weken volbrengen en dan is het “einddoel” bereikt. Maar die acht weken zijn alleen maar het begin!

Deze acht weken zijn nog maar het begin

Het idee is dat we na acht weken in staat en bereid zijn om de oefeningen zelfstandig voort te zetten. Dus die drie kwartier per dag is niet iets tijdelijks om uit te zitten en te volbrengen, maar zouden onderdeel moeten zijn van de dagelijkse routine. Dat is dus al een hele opgave.

Nu praat ik daarover in de derde persoon, alsof het mij niet aangaat. Dat is niet helemaal waar. Het is voor mij niet nieuw om die tijd te vinden en het gaat me redelijk af, maar ik loop zelf ook af en toe ook aan tegen het “inpassen” van deze tijd in mijn dagindeling. Het is voor mij ook nog niet vanzelfsprekend en ik heb ook niet dat vaste moment in de dag gevonden voor de oefening. Praktische bezwaren als “een heel koud huis ‘s ochtends vroeg in de winter” zijn wel echt, maar kunnen ook een excuus zijn. En ik oefen nog steeds op wisselende tijden.

Even uit het drukke leven – en in ‘leven in aandacht’

Toch lukt dit best aardig. Ik stap even uit het drukke Westerse bestaan met computers, blogs (!), e-mail, tv, tijdschriften, auto, werk, enzovoort en ik stap in het “leven in aandacht”. Drie kwartier later heb ik dat volbracht en gaat de tv of computer weer aan, of haast ik me naar mijn volgende afspraak.

drukdrukdruk

De echte uitdaging zit in het aandachtig leven in mijn gewone, dagelijkse, drukke, Westerse leven. En daar heeft Jon Kabat-Zinn blijkbaar goed over nagedacht toen hij het Mindfulness-Based Stress Reduction programma ontwikkelde. Iedere week krijgen we opdrachten die ons iedere keer weer herinneren aan onze wens om mindfulness in ons leven te introduceren – de reden waarom wij ons hebben opgegeven voor de MBSR-training. We krijgen iedere week een (andere) opdracht voor kleine oefeningen tussendoor, die ons feilloos met onze neus op de feiten drukt.

Kleine, maar confronterende oefeningetjes

De opdracht om bij iedere maaltijd één hap bewust te nemen heb ik voor 2/3 volbracht. Een zelfgekozen routinehandeling bewust uitvoeren – in mijn geval het klaarmaken van mijn ontbijt – confronteert mij met de ongeïnteresseerdheid die ik daarbij tot nu toe tentoon heb gespreid. De opdracht om iedere dag bij een prettige gebeurtenis te registreren hoe we deze fysiek, rationeel en emotioneel – ervaren blijkt door alle cursisten slechts deels te zijn uitgevoerd; zelf ben ik tot vijf van de zeven dagen gekomen en heb ik dat niet dagelijks maar totaal twee keer in het “dagboekje” genoteerd. Een enkeling is de hele opdracht zelfs vergeten. Onze trainer legt ons fijntjes voor dat daar waarschijnlijk weerstand van het ego achter zit.

Steeds vaker ‘wakker worden’

Maar het werkt wel! We werken met vallen en opstaan toe naar het steeds vaker “wakker worden” en ons realiseren dat we de keuze hebben om dingen op de automatische piloot te doen of met aandacht bij onze activiteiten te zijn. En steeds als we zo’n wakker momentje hebben, maken we contact met onze gedachten, emoties en onze lichamelijke sensaties. We worden ons langzamerhand steeds vaker bewust van ons leven en onze beleving.

Ik merk vooral dat waar ik sterk de neiging heb om mezelf – bijna letterlijk – in situaties te verliezen, ik steeds vaker, sneller en makkelijker terug kan keren naar mijn eigen kern, mijn zwaartepunt, mijn lichaam dat zit, staat of loopt en wat zich daarin afspeelt, zoals het stokken van de adem of juist het diep inademen van iets prettigs. Dit vergrote lichaamsbewustzijn is een welkome gast en ik hoop dat hij blijft want hij brengt me rust en balans.

Lees verder: week 4

 

Facebooktwitterlinkedinmail