Pleidooi voor even niets doen

Afgelopen zaterdag stond er in het FD een prachtig pleidooi voor even niets doen. Ik vind het geweldig dat zo’n krant, gericht op corporate Nederland, hier aandacht aan besteedt. Ik ken de doelgroep niet heel precies, maar ik stel me voor dat er veel managers en CEO’s onder de lezers zijn. En dat zijn precies degenen die invloed hebben op de bedrijfscultuur.

Ik heb hieronder wat quotes opgenomen – klik voor het hele artikel

FD artikel "Het belang van nietsdoen"

Bezig of productief?

“We hebben het tegenwoordig de hele tijd druk. Kijk maar naar de mensen op het station, het café, of op straat: iedereen tuurt naar zijn smartphone of tablet.

Laatst vroeg ik een leidinggevende hoeveel e-mails zij per dag ontving. ‘Zo’n 500’, antwoordde ze. ‘Maar lezen doe ik er geen een. Want anders kom ik niet aan mijn werk toe.’”

“Stop die smartphone weg!”

Nietsdoen is onacceptabel

“Maar nietsdoen is nooit acceptabel geweest. Het is onverantwoordelijk en je verdoet je leven, vinden we. We voelen ons schuldig als we niets doen. En krijgen juist een kick als we het lekker druk hebben. Door constant je e-mail te checken word je afgeleid, maar in je hersenen leidt het tot de aanmaak van dopamine die je in een roes brengt waardoor je er maar niet mee kunt stoppen.”

‘Manisch’ verheven tot norm

“In hedendaagse organisaties worden werkverslaafden helaas juist aangemoedigd, en zelfs beloond. De sluipende opkomst van de ‘manische verdediging’ is moeilijk te stoppen omdat zulk gedrag organisaties goed uitkomt. En het heeft ook met gezag te maken. Zo’n houding van ‘Ik betaal die medewerker goed, waarom zit ’ie dan niet achter zijn bureau?’

Maar er is niet per se een verband tussen hard werken en slim werken. Integendeel, als werkverslaving de norm is kan dat leiden tot ernstige persoonlijke en psychische problemen: lusteloosheid, depressie, overmatig alcohol- en drugsgebruik, pesterijen op het werk, verbroken relaties en bovengemiddeld verzuim.”

ToDo-lijstjes

“Een duidelijk teken dat we te hard werken (maar niet slim genoeg) is vaak als het ons begint op te vallen dat er altijd nog zo veel moet gebeuren. We willen maar al te graag geloven dat als we dat ene klusje nog doen, we dan kunnen ontspannen. Dat is zelfbedrog; ons ‘to do’-lijstje wordt alleen maar langer. Als we zo gaan denken is het tijd om uit de tredmolen te stappen en pas op de plaats te maken.”

Vrede

Vrede kan alleen in dit moment bestaan.

Je kunt wel steeds zeggen: “Wacht tot ik dit af heb,

daarna ben ik vrij om in vrede te leven”.

Wat is “dit”? Een diploma, een baan, een huis, het betalen van een schuld?

Als je zo denkt, zal de vrede nooit komen.

Er is altijd een ander “dit”, dat het huidige volgt.

Als je niet in dit ogenblik in vrede leeft, zul je er nooit toe in staat zijn.

Als je echt in vrede wilt zijn, moet je het nu zijn.

Anders is er alleen maar “de hoop op ooit vrede”.

Thich Nhat Hahn, De zon in je hart

even niets doen

Een mindfulnesstraining volgen is zinloos

“Veel leidinggevenden zijn met meditatie op basis van mindfulness begonnen om zo betere beslissingen te nemen en effectievere oplossingen te vinden. Maar als de leidinggevende eerst negen uur lang als een maniak aan het werk is en dan naar een mindfulnesstraining gaat, is dat een flutoplossing. Het beste is om er gedurende de dag tijd voor vrij te maken. Een wandelingetje in de buitenlucht of even met de voeten op tafel kan productiever zijn dan doorwerken tijdens de lunch.”

Het misverstand over  mindfulness

Mindfulness is niet een training van 8 wekelijkse sessies. Als je het zo beschouwt, zal een goede mindfulnesstrainer je zeker adviseren om niet aan de training te beginnen. Want in feite is zo’n training een 8-weekse introductie, waarbij je wordt gestimuleerd om uit de tredmolen te stappen. Dat doe je dagelijks met een formele oefening en daarnaast krijg je diverse informele opdrachtjes, die je helpen om gaandeweg steeds vaker wakker te worden midden in je drukke werkdag en even niet te doen.

Lees het artikel over het integreren van mindfulness in je dagelijks leven

Niet alleen managers rennen rond in de tredmolen

Een paar jaar geleden was er die mooie documentaire van de BOS over 30-ers, vooral moeders, die ook maar niet kunnen stoppen met hun ToDo-lijstjes.

Helemaal niets is onmogelijk

Een psycholoog had een tijdje geleden in een poging om een klant mindfulness bij te brengen, tegen hem gezegd:

“Ga een tijdje zitten en denk aan niets.”

Toen hij het mij vertelde, hebben we daar hartelijk om gelachen. De missie om aan niets te denken is ongeveer even zinloos als de opdracht om niet aan een roze olifant te denken.

Zoals hierboven al in de fragmenten van het FD-artikel werd aangegeven: hard werken is niet altijd slim werken. Het geeft ons wel het gevoel dat we goed bezig zijn, maar dat is de dopamine die ons voor de gek houdt.

Lees hierover ook dit artikel

Eén ding tegelijk

Wat we in de mindfulnesstraining doen, is onze aandacht richten op iets heel eenvoudigs. De geest wordt niet belast, maar kan zich wel ergens mee bezighouden. Bijvoorbeeld de ademhaling, of wat we gewaar worden van ons lichaam.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail