Synchroniciteit: tussen magie en psychologie

Iets valt je toe, precies op de juiste plaats en op het juiste moment.

Vandaag vertel ik je wat synchroniciteit is, bewijs ik dat het bestaat én vertel ik je hoe ik ermee werk bij het coachen in de natuur.

Toen ik anderhalf jaar geleden een nascholing over natuurcoaching volgde, hoorde ik voor het eerst over synchroniciteit. Het werd uitgelegd als een fenomeen waarbij je precies op het juiste moment, het juiste krijgt. Het valt je toe.

Na deze uitleg volgde een lange, veelbetekenende stilte.

wat vinden we hiervan?

Nu ben ik een echte scepticus, dus ik geloofde er helemaal niets van. Helaas kwam ik daar niet mee weg, want we kregen opdrachten waarbij we op pad gingen en met elkaar gingen oefenen met allerlei coachsituaties. Hierbij heb ik het zelf ervaren: synchroniciteit bestaat echt!

Wat is synchroniciteit?

Eigenlijk kende ik het al, alleen noemde ik het niet zo. In mijn beleving is ‘synchroniciteit’ simpelweg de manier waarop ons bewustzijn werkt. Stel, je wilt een nieuwe mobiele telefoon (of auto, laptop, etc.) kopen. Je hebt een bepaald merk en type op het oog. Ineens zie je dit overal om je heen. Toeval?

Ons bewustzijn is niet in staat om alles wat zich aanbiedt via onze zintuigen te registreren. Op een onderbewust niveau komen alle beelden, geluiden, geuren, smaken en gevoelssensaties wel binnen, maar ons bewustzijn kan dat niet allemaal verwerken en kiest er een of enkele uit; het filtert onze waarnemingen.

Neem bijvoorbeeld het woord trap, dat meerdere betekenissen heeft.

  • Als je net een documentaire hebt gezien over mishandeling, vul je de scene misschien in met een agressor die een slachtoffer een trap geeft.
  • Ben je voetbal aan het kijken, dan zie je een pass, voorzet of schot op het doel voor je.
  • Maar het kan ook zijn dat je het hulpmiddel in je huis voor je ziet, dat je naar de bovenverdieping brengt.

Het Engelse ‘mug’ betekent zowel mok (koffiekop) als gewelddadige overval. Mensen die (door een voorgaande gebeurtenis) vrolijk of neutraal gestemd zijn, zullen eerder de eerste betekenis – mok – kiezen, terwijl angstige mensen eerder de tweede – overval – selecteren.

Kortom, je bewustzijn filtert alles wat er op je afkomt en pikt die dingen eruit, die passen bij je gemoedstoestand en waar je je mee bezighoudt.

Het bewijs dat synchroniciteit echt bestaat

De beste manier om te bewijzen dat synchroniciteit – het doelgericht filteren van impulsen door je bewustzijn – bestaat, is het zelf ervaren.

Er is een bekend experiment waarin wordt aangetoond dat ons bewustzijn niet alles registreert: twee groepen studenten gooien een bal over, de ene groep is gekleed in het zwart en de andere in het wit. Je krijgt de opdracht om te registreren hoe vaak de bal wordt overgegooid. Je creëert je eigen illusie.

Een ander, misschien wat minder bekend experiment betreft een goocheltruc: The amazing color changing card trick. Zie hier het filmpje:

Synchroniciteit bij wandel- en natuurcoaching

Een tijdje geleden liep ik met een klant in Amelisweerd. Ze vertelde over haar coachvraag, of beter verlangen: meer genieten en meer het gevoel hebben dat ze in haar werk écht ertoe doet. Ze had een negatief beeld van met name haar werkzame leven: ze had het gevoel zich met marginale dingen bezig te houden en haalde er geen voldoening uit. Bovendien vond ze haar collega’s ongeïnteresseerd. Na 10 minuten praten werd het tijd haar even ‘uit haar hoofd te halen’. Ik vroeg haar om even stil te staan en om zich heen te kijken. Ze maakte een rondje van 360 graden om haar eigen as en beschreef wat ze zag:

  • Donkere bomen
  • Modderige paden
  • Een bunker
  • Een afgebroken tak
  • Verlepte plantjes

Kortom, ze zag haar eigen stemming gespiegeld, een voorbeeld van synchroniciteit.

bos zonder pad

Een ander voorbeeld

Een klant beschreef uitgebreid de verhoudingen binnen het ouderlijk gezin. Haar vader was erg belangrijk voor haar, maar was er niet meer. Met de overige familieleden had ze weinig contact. Ik besloot hier een opstelling in de natuur mee de doen. Ik vroeg haar (na een grondingsoefening om haar ‘verhaal’ wat los te laten) om zich heen te kijken en te kijken of er een element in de omgeving was, dat haarzelf zou kunnen vertegenwoordigen. Ze koos een boom uit en beschreef in het kort enkele eigenschappen. Daarna vroeg ik haar om rondom deze boom te kijken en te zien of er ook elementen waren die haar ouderlijk gezin konden vertegenwoordigen. Er stond één boom vlakbij, die voor haar vader stond. Verder was er weinig dicht in de buurt. Toen ze ook deze boom kort had beschreven, keken we naar de verhouding. De vaderboom boog wat naar haar boom toe, wat ze als verzorgend beschreef. Ik merkte op dat haar eigen boom een stuk hoger was. Daarop brak er iets in haar. Terwijl de tranen over haar wangen biggelden, vertelde ze over haar verlies. Het deel dat boven de vaderboom uitstak, was kaal. Dat stond voor haar eenzaamheid. Ze merkte dat ze hier veel te verwerken had en terwijl ze zich dat realiseerde, ontspande ze eigenlijk direct.

Deze opstelling laat prachtig zien hoe je oog – onbewust – precies valt op datgene wat je iets te vertellen heeft. Synchroniciteit.

Er zijn nog talloze kleine voorbeelden

Een wit vlindertje dat een tijdje mee lijkt te fladderen op ons pad, twee eekhoorntjes die samen door de bomen rausen terwijl het net over (gebrek aan) speelsheid gaat, noem maar op.

Wil je zelf synchroniciteit ervaren, ga dan met mij op pad!

witje fladdert met je mee

Facebooktwitterlinkedinmail
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zestien − 5 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.